POGLĄDY NA CIAŁO I JEGO ROLĘ

Razem z życiem otrzymujemy ciało jako substrat tego ży­cia. Czy to dar i szczęście? Czy smutna, lecz nieunikniona konieczność? Ciężkie zadanie? Ślepe fatum? Tragiczna pomył­ka losu? Otrzymujemy zarazem dość mechanizmów ochron­nych oraz instynktów, które każą nam bać się śmierci i przy- każdym zagrożeniu ratować życie. Nasz byt biologiczny jest dobrze i przezornie zabezpieczony. Ma trwać, rozmnażać się. Ale po co? Jaki jest jego istotny sens? Wiemy, że różnie zapatrywały się na tę sprawę rozmaite systemy filozoficzne i religijne. Według wierzeń hinduizmu życie jest w łańcuchu wcieleń kolejnym etapem oczyszcza­nia duszy przez cierpienie. Dla niektórych filozofów i asce­tów chrześcijańskich ciało stanowi okowy dla duszy, świat to wygnanie, padół łez. Pierwszy krzyk noworodka to jęk roz­paczy, który wydaje dusza skazana na długoletnią, pełną udręki wędrówkę w ciele.

You may also like

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *