AMBICJONALNA POSTAWA

Trzecią z kolei postawę można nazwać „ambicjonalną”. Tu ciało traktuje się z punktu widzenia satysfakcji nie zmysło­wych, lecz tych, które płyną z górowania nad innymi, np. pad względem urody, siły, wyczynów sportowych itp. Chęt­nie podejmuje się konieczną do tego ascezę, zarówno nega­tywną (wyrzekając się szkodliwych przyjemności), jak pozy­tywną (męczące treningi), lecz asceza ta jest dość jednostron­na, pozbawiona horyzontów duchowych. Trzeba jednak przy­znać, że służy ona również zdrowiu, bo ani uroda, ani sukcesy sportowe nie mogą istnieć przy utracie zdrowia. Na plan pierwszy wysuwa się kult ciała w tym czy innym aspekcie. Człowiek żyjący z takim nastawieniem panicznie boi się sta­rości — ma do niej odrazę. Każda nagła choroba czy nie­szczęśliwy wypadek mogą jego życiu zupełnie odebrać wartość.  Inna sytuacja powstaje, gdy ciało służyć ma ambicjom duchowym, intelektualnym, a więc żądzy sukcesów, awansu i kariery zawodowej.

You may also like

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *